Wie ben ik?
Als eerste kind van Dirk en Jetty, werd ik geboren op 26 oktober 1971 in Wormerveer.
Mijn ouders woonden in Assendelft en hadden een paard die Simone heette. Zij vonden dit zo’n mooie naam dat ze besloten om mij ook zo te noemen. Dit heeft heel veel invloed op mij gehad, want ik werd stapelgek op paarden en heb ook jaren paardgereden. Na anderhalf jaar kreeg ik een broertje John en zo was de familie kompleet.

Mijn vader is een hele goede trompettist, dus ook de muziek is mij met de paplepel ingegoten. Ik sliep altijd heerlijk op de geluiden van zijn prachtige trompetklanken.Als meisje van twee zat ik met veel plezier voor de televisie naar de opera Carmen te kijken en brabbelde lekker mee.

Later kon ik alle liedjes van de radio uit mijn hoofd. Ik was altijd aan het zingen.
Op mijn tiende verjaardag kreeg ik een bandje van Elvis. Ik kon hier uren naar luisteren en vooral het lied "My boy" raakte mij diep.
Op mijn zeventiende ontmoette ik een jongen, Nico, en werd verliefd. Nico en ik besloten in 1993 om naar New Zealand te emigreren om daar een toekomst op te bouwen. Wij zijn daar een bloemenkwekerij begonnen en zelf had ik een import en groothandel van cadeau artikelen en meubelen.

Verdriet
Na zes fantastische jaren samen in New Zealand werd Nico op tweede kerstdag 1997 ernstig ziek. Hij had een hersentumor. Door de druk in zijn hoofd raakte hij in een coma. Ik kreeg ineens de behoefte om voor hem te zingen. Als ik dit deed, dan zagen de zuster en ik dat hij rustiger werd.Ruim een maand later, op 29 januari, overleed Nico en stortte mijn wereld in. Ik wist niet meer hoe ik verder moest en wist eigenlijk ook niet of ik wel verder wilden. Muziek werd in die tijd heel belangrijk voor mij.
Door te zingen kon ik mijn verdriet, angst, boosheid en frustratie uiten. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik huilend met het nummer "My Heart Will Go On" van Celine Dion mee zong. Ik luisterde goed naar de tekst en wist ook dat Nico evengoed nog bij mij was. Het nummer "Love Is On The Way" ook van Celine, gaf mij de hoop dat ook ik ooit weer lief zou kunnen hebben.


Nieuwe liefde
En dat gebeurde ook. Ik ontmoette een speciale man, Jason en werd verliefd op hem. Toch vond ik dit ook heel verwarrend omdat de gevoelens zo tegenstrijdig waren. Aan de ene kant voel je intens verdriet en aan de andere kant ben je verliefd. Alleen het geluk stond niet aan onze kant. Een half jaar later kreeg Jason een auto-ongeluk en overleed ook. En weer stortte mijn wereld in.

Muziek
In die periode werd muziek nog belangrijker voor mij. Kerstmis 1999 vierde ik bij mijn ouders
in Nederland. Ik deed mee aan een talenten jacht en won. Ik besloot bij terugkomst in
New Zealand, dat ik weer naar Nederland zou gaan om een zangcarrière op te bouwen.
Alles werd verkocht en ik vertrok met mijn hond Max en poes Jessie naar Nederland,
een droom achterna.......

Hollywood
Ik deed met succes aan vele talentenjachten mee. Tijdens de Dutch Championships of Performing Arts werd ik genomineerd om Nederland te vertegenwoordigen op de World Championships of Performing Arts in Hollywood, Los Angeles in oktober 2001.
Tijdens deze kampioenschappen won ik twee bronzen en een gouden medaille. Goud was in de categorie Origineel voor het nummer "Don't Go Away" waarvan ik de tekst had geschreven na Nico's overlijden.En zo kwam het dat ik op mijn dertigste verjaardag op de voorpagina van De Telegraaf stond. In 2006 deed ik weer aan deze kampioenschappen mee en won een bronzen, zilveren en gouden medaille.


Amerika
Sinds mijn debuut, heb ik drie albums uitgebracht en concerten en gastoptredens in Europa, Zuid & Noord Amerika en Canada gegeven. Vanaf 2004 tot eind 2008 heb ik in Amerika gewoond waar ik in New York bij top zangpedagoog Mr. W. Riley gestuurd heb. Top artiesten als Celine Dion, Faith Hill en Sarah Brightman en vele anderen studeren ook bij deze geweldige leraar.
Een van mijn meest speciale herinneringen heb ik aan mijn optreden tijdens de herdenkingsdienst in New York voor de slachtoffers van 11 september. Naast de vele optredens en concerten, heb ik met de grote kamper 26 staten gezien en ben ik van het land en de mensen gaan houden. Meer over mijn reiservaringen kun je hier op mijn op mijn blog.

Simone Awhina
Wat betekent Awhina precies? Tijdens Nico’s verblijf in het ziekenhuis sliep ik met mijn moeder en broer in een soort opvanghuis. Dit huis heette in het Maori, de oorspronkelijke taal van New Zealands: Te Whare Awhina, wat ‘Huis van liefdevolle hulp’ betekent. Awhina betekent liefdevol hulp bieden en dit hoop ik in mijn leven te kunnen doen. Doormiddel van dit album en mijn concerten, maar ook op andere manieren in mijn leven.

Santiago de Compostella pelgrimstocht
In augustus 2008 zat ik er even helemaal doorheen en heb ik de Santiago de Compostella pelgrimstocht gelopen. Ik ben in St Jean Pied de Port aan de voet van de Franse Pyreneen begonnen en in 34 dagen naar Santiago de Compostella gelopen. Dit was ongeveer 825 kilometer. Tijdens deze tocht heb ik hele mooie inspirerende momenten meegemaakt,
ben ik geweldige mensen tegen gekomen maar heb ook vele moeilijke momenten ervaren. Ik kan nu zeggen dat het mijn leven veranderd heeft. Door deze tocht heb ik zoveel inzichten gekregen in wie ik werkelijk ben en wat echt belangrijk is. Ik ervaar nu een innerlijke rust en hoef niet meer op zoek naar het geluk buiten mijzelf. Het bevind zich allemaal in mij.

 
Mijn doel
Ik wil graag een inspiratie zijn voor mijn medemens en laten zien dat hoe erg het ook is wat je meemaakt, je over een innerlijke kracht beschikt en weer vreugde en geluk ervaren kunt. Verdriet geeft je de mogelijkheid om te ontdekken wie je werkelijk bent en om de kleine vanzelfsprekende dingen in het leven te waarderen. Mijn grootste vervulling ligt in het uitvoeren van deze taak, waarvoor ik met hart en ziel gekozen heb. Muziek raakt een ieder en op deze manier wil ik graag laten zien: bij elk einde hoort een nieuw begin!

Lief mens, durf te dromen en vergeet niet om een wonder in ieder moment te zien.
In liefde en dankbaarheid,

Simone Awhina